De Wet financiering decentrale overheden (Wet fido) geeft de wettelijke kaders voor de treasuryfunctie van decentrale overheden. Een belangrijk uitgangspunt van de wet is dat de gemeente voorzichtig moet omgaan met publieke middelen. Dit uit zich onder andere in de beheersing van renterisico’s.
De Wet fido heeft voor de beheersing van renterisico’s twee sturings- en verantwoordingsinstrumenten in het leven geroepen:
- Kasgeldlimiet
De kasgeldlimiet geeft het maximale bedrag aan dat met vlottende middelen (looptijd korter dan een jaar) gefinancierd mag worden en bedraagt 8,5% van het begrotingstotaal van de gemeente bij aanvang van het jaar. Wettelijk moet worden overgegaan tot omzetting naar langlopende schulden zodra de limiet meer dan twee achtereenvolgende kwartalen wordt overschreden. Het doel van deze limiet is het renterisico op korte financiering te beperken. Fluctuaties in korte rente kunnen namelijk een relatief grote invloed hebben op rentelasten.
De kasgeldlimiet voor de gemeente Koggenland bedroeg in 2020 ongeveer € 6 miljoen. Er zijn in 2020 geen kasgeldleningen aangetrokken. Er waren voldoende liquide middelen. De kasgeld limiet is in 2020 niet overschreden.
- Renterisiconorm
De renterisiconorm heeft tot doel om overmatige renterisico’s op de vaste schuld (looptijd van een jaar of langer) te vermijden. De norm voor het renterisico stelt een grens aan financiering op lange termijn. Door een gelijkmatige opbouw van de lening portefeuille spreidt de gemeente het renterisico op de vaste schuld. De norm wordt berekend door het begrotingstotaal te vermenigvuldigen met een door het Rijk vastgesteld percentage van 20%. Het totaal van renteherzieningen en de aflossingen in een begrotingsjaar mag deze norm niet overschrijden.
De renterisiconorm bij de begroting 2020 was gesteld op circa € 14 miljoen. De som van de aflossingen en de renteherzieningen bedroeg in 2020 € 824.000. De norm is in 2020 niet overschreden.